Saya baru sahaja dimaklumkan bahawa saya dikehendaki menghadiri satu lagi siasatan polis. Saya akan cuba menemui mereka hari ini jika berkesan. Berdasarkan pengalaman sebelum ini, saya faham bahawa siasatan ini mungkin berkaitan dengan aktiviti politik dan kenyataan awam saya mengenai kedudukan perlembagaan serta status sejarah Sarawak. Saya merekodkan kenyataan ini demi kejelasan, ketelusan, dan rasa hormat terhadap kedaulatan undang-undang.

Saya ingin menegaskan bahawa kerja politik saya sentiasa dijalankan melalui cara yang aman, sah, dan demokratik. Advokasi saya berasaskan dokumen sejarah, tafsiran perlembagaan, dan prinsip undang-undang antarabangsa. Tidak pernah pada bila-bila masa saya mempromosikan keganasan, gangguan ketenteraman awam, atau tingkah laku yang menyalahi undang-undang. Niat saya sentiasa adalah untuk menyumbang kepada wacana awam yang bermaklumat mengenai perkara-perkara kepentingan awam yang sah.

Ia adalah prinsip asas dalam sesebuah masyarakat demokratik bahawa warganegara berhak menyatakan pendapat, mengemukakan soalan, dan terlibat dalam perdebatan mengenai isu-isu perlembagaan dan sejarah, asalkan penglibatan tersebut dilakukan secara aman dan sah. Ekspresi politik, terutamanya mengenai perkara yang menjejaskan pengaturan persekutuan dan sejarah wilayah, seharusnya tidak dengan sendirinya menimbulkan syak wasangka jenayah.

Dari perspektif sejarah dan undang-undang, Sarawak bukan sebahagian daripada Malaya sebelum tahun 1963. Pembentukan Malaysia melibatkan peluasan struktur wilayah dan politik Malaya, disertai dengan pertukaran nama kepada “Malaysia” berkuat kuasa 16 September 1963. Ia adalah rekod awam bahawa Malaysia tidak memohon keahlian baharu di Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) pada masa itu, dan pendaftaran keahlian PBB yang asalnya dipegang oleh Malaya telah dikekalkan berikutan pertukaran nama tersebut. Kesinambungan ini telah diperhatikan oleh para sarjana dan menimbulkan persoalan perlembagaan serta undang-undang antarabangsa yang wajar untuk perbincangan akademik dan politik.

Undang-undang antarabangsa seterusnya mengiktiraf prinsip penentuan nasib sendiri (self-determination). Resolusi Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu 1514 (XV) mengesahkan hak rakyat jajahan untuk menentukan nasib sendiri dan untuk mengejar kemerdekaan melalui cara yang aman dan sah. Sabah dan Sarawak merupakan koloni United Kingdom sebelum tahun 1963, dan pakar undang-undang telah membahaskan sama ada proses dekolonisasi telah memenuhi piawaian undang-undang antarabangsa sepenuhnya. Merujuk kepada prinsip-prinsip ini merupakan analisis undang-undang dan sejarah, bukannya hasutan atau permusuhan terhadap negara.

Adalah menjadi pendirian saya bahawa perbincangan mengenai hak, autonomi, dan status perlembagaan Sarawak terletak sepenuhnya dalam batasan wacana demokratik yang sah. Perbincangan sedemikian harus ditangani melalui dialog, tafsiran undang-undang, dan proses politik, bukannya melalui tindakan siasatan berulang kali yang mungkin memberikan "kesan gerun" (chilling effect) terhadap kebebasan bersuara.

Saya tetap komited untuk melibatkan diri secara membina dalam kerangka undang-undang. Saya percaya bahawa semua pihak berkuasa juga akan menegakkan jaminan perlembagaan, menghormati ruang demokratik, dan membezakan dengan jelas antara ekspresi politik yang aman dengan tingkah laku yang benar-benar mengancam ketenteraman awam.

Dengan ini, saya memohon rakyat Sarawak untuk menunjukkan solidariti dan menyokong saya demi melindungi hak-hak Sarawak.