Kerajaan Sarawak tidak sepatutnya dalam bajetnya memperuntukkan pembayaran kepada mana-mana kakitangan kerajaan persekutuan yang bekerja di Sarawak. Ini adalah pengurusan kewangan negeri yang tidak bijak.
Selama berdekad-dekad, kekayaan Sarawak telah dikikis melalui mekanisme persekutuan yang direka dan dikawal dari Malaya. Hasil yang dikutip di Sarawak oleh jabatan persekutuan disalurkan terus ke perbendaharaan persekutuan, dan di bawah kerangka perlembagaan persekutuan sedia ada, tidak ada satu sen pun yang dikembalikan secara automatik kepada Sarawak. Malah gaji pegawai persekutuan yang berkhidmat di sini — sama ada rakyat Sarawak atau Malaya — adalah kewajipan kerajaan persekutuan, bukan kerajaan Sarawak.
Situasi kita sangat berbeza dengan Sabah. Di bawah Perlembagaan Persekutuan, Sabah berhak mendapat pemulangan 40% daripada hasil yang dikutip oleh jabatan persekutuan. Sarawak tidak mempunyai perlindungan perlembagaan sedemikian. Layanan tidak sama rata ini mesti diakui dan diperbetulkan.
Biar kita jelaskan: apa yang dipanggil “Kerajaan Persekutuan Malaysia” pada dasarnya berfungsi sebagai Kerajaan Persekutuan Malaya, yang diperluaskan pada tahun 1963 melalui pemerolehan Borneo Utara (Sabah), Sarawak dan Singapura. Pada 16 September 1963, Malaya memaklumkan kepada Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu bahawa ia telah menukar namanya kepada “Malaysia” selepas memperluaskan wilayahnya. Namun struktur dan pemikiran persekutuan terus mencerminkan dominasi Malaya, bukan perkongsian yang setara.
Keselamatan dan pendidikan diletakkan di bawah bidang kuasa persekutuan, menghapuskan kawalan Sarawak ke atas masa depan kita sendiri dalam sektor-sektor penting ini. Dan setiap tahun, berpuluh-puluh bilion ringgit kekayaan minyak telah mengalir keluar dari Sarawak sejak Akta Pembangunan Petroleum 1974 (PDA 74) dikenakan ke atas kita. Sarawak hanya dijanjikan 5% bayaran tunai, namun rakyat Sarawak berhak tahu: Di manakah 5% ini hari ini? Tunjukkan buktinya kepada kami.
Di samping itu, berjuta-juta ringgit hasil dikutip setiap tahun oleh agensi persekutuan yang beroperasi di Sarawak. Tiada ketelusan dan tiada rekod yang boleh diakses secara awam mengenai berapa banyak yang telah dikeluarkan oleh jabatan persekutuan dari bumi kita selama bertahun-tahun.
Di Dewan Undangan Negeri Sarawak, saya telah berulang kali mendesak untuk mendapatkan kejelasan mengenai hasil ini. Menteri Kewangan tidak dapat memberikan jawapan — walaupun mendakwa dia ingin mendedahkan kebenaran. Ini menimbulkan persoalan kritikal: apa yang sedang disembunyikan daripada rakyat Sarawak?
Mengenai soal pencen, mesti ditegaskan semula bahawa kakitangan persekutuan tidak pernah menjadi pekerja Kerajaan Sarawak. Pencen dan faedah mereka adalah tanggungjawab sepenuhnya kerajaan persekutuan, dan Sarawak tidak boleh dipaksa membayar kewajipan yang bukan milik kita. Tiada syarikat di dunia yang membayar gaji untuk pekerja syarikat lain — ini adalah prinsip asas pekerjaan.
Sarawak juga mesti merenung bagaimana wira kita — Renjer Sarawak dan Borneo — telah dilayan oleh struktur persekutuan yang sama. Ramai yang berjuang dan mati mempertahankan Malaya semasa pemberontakan komunis, namun selama berdekad-dekad pengorbanan mereka diabaikan. Hanya melalui kegigihan Parti Bumi Kenyalang dan aktivis yang prihatin, barulah sebahagian daripada jenazah mereka akhirnya dibawa pulang dalam beberapa tahun kebelakangan ini. Seorang Renjer Sarawak malah ditinggalkan di tepi jalan di Malaya — satu penghinaan yang memalukan dan tidak dapat dimaafkan kepada wira kita yang gugur. Sehingga hari ini, ramai Renjer Sarawak masih belum diberikan kewarganegaraan, walaupun telah menggadaikan nyawa mereka untuk Malaya.
Inilah kerajaan persekutuan yang Sarawak terpaksa bergantung kepadanya.
Inilah realiti yang rakyat Sarawak telah hadapi secara senyap terlalu lama.
SARAWAK MESTI BANGKIT DAN MENUNTUT HAKNYA
Parti Bumi Kenyalang menyeru semua rakyat Sarawak — tanpa mengira kaum, agama atau latar belakang — untuk bersatu menuntut ketelusan, keadilan dan kebenakan. Kita tidak boleh lagi menerima sistem yang mengalirkan sumber Sarawak sambil memberi pulangan yang sedikit. Kami menuntut:
-
Pendedahan penuh semua hasil yang dikutip oleh jabatan persekutuan di Sarawak.
-
Bukti semua bayaran tunai berkaitan minyak, termasuk 5% yang dijanjikan di bawah PDA 74.
-
Ganti rugi dan rundingan semula hak Sarawak di bawah Perjanjian Malaysia 1963. (Parti Bumi Kenyalang berpendapat MA63 adalah Perjanjian yang tidak sah atau batal dan tidak sah sejak awal (null and void ab initio)).
-
Pengiktirafan, penghormatan dan hak yang sewajarnya untuk veteran Sarawak, termasuk kewarganegaraan untuk Renjer Sarawak yang layak.
-
Penilaian semula kewajipan persekutuan agar Sarawak tidak dipaksa menanggung beban yang sepatutnya ditanggung oleh Putrajaya.
Sarawak sudah terlalu bersabar. Kini kita mesti tegas.
SARAWAK BERHAK MENDAPAT KEADILAN. SARAWAK BERHAK MENDAPAT PENGHORMATAN. SARAWAK BERHAK MENDAPAT HAKNYA.
VOON LEE SHAN
Presiden
Parti Bumi Kenyalang
